من فرزند تمام ترس های تاریخم . هنوز متواری ام . اینجا گوشه ای دورتر از همه دنیایی که عمری با هراس برایم ساخته بودند ، جایی هست امن تر از هر نقطه از این زمین گرد . زمینی که می گویند روزی آدم هایش به هم می رسند . اینجا شاید جغرافیایی است برای راحت تر خیره شدن ، جایی برای آسوده تر غرقه شدن ، جایی برای عزلت اما دیوانه نشدن ! سکوت حکومت نمی کند . اما همین غوغاگرانش را دوست دارم .