در چند دهه گذشته تضادهای دیرپای قومی، کمبود منابع، دخالت همسایگان و در نتیجه همه این‌ها جنگ و تروریسم، زندگی مردم افغانستان را به یک رنج همیشگی تبدیل کرده است. طالبان که بیش از آنکه یک گروه سیاسی باشد، یک شیوه زندگی است، سیاه‌ترین کابوس‌ها را پیش چشم مردم افغانستان زنده کرد، اما، رفتن آن‌ها به معنای حل مشکلاتی که پیش از طالبان هم وجود داشت نبود. فضای رسانه‌ای افغانستان اگرچه با قوانین نسبتا مترقی حمایت می‌شود، اما در عمل به دلیل چند دهه جنگ و آشوب و مداخله قدرت‌های خارجی، این فضا را نمی‌توان یک فضای مدنی یا در جهت ایجاد جامعه مدنی دانست. تضاد، جنگ، فساد و تروریسم عناصر اصلی زندگی اجتماعی افغانستانِ چند دهه آینده هستند. تنها با حمایت جدی جامعه بین‌الملل و ظهور یک نسل جوان هوشمند، مصمم و جدا از کینه‌های اجدادی است که این سرنوشت محتوم ممکن است تغییر کند.