از وقتی خودم را شناختم تا چیزی را می‌فهمم یک هفته‌ای طول می‌کشد حالم خوب شود. این بار به ذهنم رسید که فقط می‌توانم چیزی برایت بنویسم. چیزهایی که می‌توانم برایت بگویم و خدا را شکر که از هم دوریم! رو در رو احساس دوری‌ام بیش‌تر می‌شود. البته می‌فهمم که دوری نیست، شاید این بار حسودی میکنم. راستش حالم به هم می‌خورد که چرا همیشه فکر می‌کردم یک جور زندگی کنم. درست مثل شما- تو و پدر- در حالی که جور دیگری زندگی می‌کردید.