در دامگاه زبان و زمان پژوهشی ژرف در باب نااندیشیده‌های جنبش مشروطه است که با نگاهی نو و بازنگرانه به این رخداد بنیادین در تاریخ معاصر ایران می‌پردازد. مزدک بامدادان (محسن بنائی) در این کتاب، روایت غالب از مشروطه را به چالش کشیده و با بررسی نقش زبان، اندیشه و نیروهای سیاسی و اجتماعی، به کاوش در ریشه‌های فکری و تاریخی این جنبش می‌پردازد.

نویسنده با تأثیرپذیری از دیدگاه‌های دکتر ماشاالله آجودانی، تحلیلی انتقادی از انقلاب مشروطه ارائه می‌دهد و نشان می‌دهد که چگونه این جنبش، برخلاف تصور عمومی، نه تنها درگیر تناقضات فکری و گفتمانی بود، بلکه در دام مفاهیم و ساختارهای سنتی گرفتار شد. کتاب با پرداختن به پیشینه‌های تاریخی، نقش روحانیان، اندیشورزان، قانون‌ها و کنشگران، تصویری دقیق از چالش‌ها و افسانه‌های پیرامون مشروطه ارائه می‌دهد و بر این نکته تأکید دارد که فهم تحولات امروز ایران، بدون بازنگری انتقادی در این دوره‌ی تاریخی ممکن نیست.

این اثر تلاشی است برای افسون‌زدایی از روایت‌های رسمی و رایج درباره‌ی مشروطه و ارائه‌ی خوانشی نوین که می‌تواند راهگشای پژوهش‌های آینده در حوزه‌ی تاریخ و اندیشه‌ی سیاسی ایران باشد.