گروه مترجمان

مجله «فصل‌نامه: بدون سانسور - Uncensored - Non Censuré (مجله ادبیات و اندیشه) در بهار ۱۳۹۷ شماره صفر خود را منتشر کرده است. در این مجله قسمت‌هایی از کتاب‌هایی که هنگام انتشار در ایران با سانسور مواجه شده‌اند را گنجانده‌ایم و نیز به مطالبی در مورد سانسور به سه زبان فارسی، فرانسه و انگلیسی پرداخته شده است.

Non censuré

France

Iran

Australia

نشر ناکجا

مجله ی بدون سانسور

گروه نویسندگان

Groupe des écrivains

دفترهای پیشاسقوط برای ثبت تاریخ‌اند. برای روایت داستان زنان و مردانی که دیگر در برابر ظلم و تحقیر و سرکوب زانو نمی‌زنند. مانند فیلم‌هایی که دیده‌ایم، اما این بار در زندگی واقعی، با مشت‌های گره‌خورده از خشم، سینه سپر کرده‌اند و با جبر پیکار می‌کنند، بی‌آنکه دقیقاً فرجام این راه را بدانند. اما مگر همیشه نگفتیم مهم مسیر است، نه مقصد؟

ضرورت دفترهای پیشاسقوط از آن لحظه برایمان هویدا شد که هیچ مجله‌ی کاغذی، در طول این سال‌ها، خیزش مردم ایران را در ۷۸، ۸۸، ۹۶، ۹۸ و ۱۴۰۰ دنبال نکرده بود. اثری که از آن قیام‌ها برجا مانده، ویدیوها و نوشته‌های اینترنتی هستند در سایت‌ها و شبکه‌های اجتماعی، و چند مقاله و کتاب که خارج از کشور بیشتر به زبان‌های خارجی منتشر شدند.

مهم‌ترین ابزار ارتباطی انقلاب ۱۴۰۱ شبکه‌های اجتماعی و تلویزیون‌های خارج از کشور هستند که هیچکدام جایی برای تحلیل در عمق رویدادها و امکان تفکری نکته‌بینانه که بتواند گاهی با روایت مرسوم جنبش متفاوت باشد نمی‌گذارد. انتشار دفترهای پیشاسقوط برای ما ضرورتی آشکار در راه  آزادی‌ است. 

در دفترهای پیشاسقوط وقایع و شواهد روزانه‌، مطالب و مقالات رهبران، متفکران و فعالان و شاهدان این انقلاب را منتشر خواهیم کرد. مصاحبه و میزگردهای مهم و مناقشه‌برانگیز این اتفاق تاریخی را به سه زبان فارسی، فرانسه و انگلیسی (و شاید زبان‌های بیشتری در آینده‌ای نزدیک) منتشر خواهیم کرد.

انقلاب حرکتی‌ است تابعِ یک ضرورت، ضرورتِ یک ملت، و این ضرورت تابعِ تاریخ است. ما اینجا ثبت تاریخ می‌کنیم. ثبت تاریخِ ملتی که «نه گفتن» را آموخت، ملتی که تسلیم نشد و سرسپردگی را با نافرمانی عوض کرد. ثبت تاریخ زنان و مردان، از آن لحظه‌ای که دیگر تسلیم ظلم نشدند تا آزادی را به‌ دست آوردند.

 

Notebooks before the fall

دفترهای پیشاسقوط شماره ۱ و ۲

دومین ویژه‌نامه‌ی دفترهای پیشاسقوط را اختصاص دادیم به عکس‌های انقلاب ۱۴۰۱.

مهسا (ژینا) امینی، دختر ۲۲ ساله‌ی اهل کردستان که هنگام سفر به تهران توسط گشت ارشاد دستگیر شد و پس از آن با کبودی‌های واضح روی سرش به کما رفت. این تصویر خانواده‌ی اوست که بعد از مرگش در بیمارستان سوگواری می‌کند. نیلوفر حامدی عکسی از پدر و مادر مهسا در حالی‌که در بیمارستان درآغوش هم گریه می‌کردند در توییتر منتشر کرد. عکس، به همراه گزارشی که نیلوفر حامدی از مرگ مهسا تهیه کرده بود، به سرعت پخش و نهایتا منجر به اعتراضات سراسری در کشور شد.

ناآرامی‌های مردمی و اعتراضات ضد حکومتی در ایران، در ارتباط با مرگ مهسا امینی در هنگام بازداشت از روز جمع

Les cahiers d'avant la chute Hors-Série N.2

دفترهای پیشاسقوط ویژه نامه ی شماره ۲ (عکس)

نخستین ویژه‌نامه‌ی دفترهای پیشاسقوط را اختصاص دادیم به کارتون‌ها و طراحی‌های مانا نیستانی. سه ماه اعتراضات ایرانیان در داخل و خارج از کشور، به روایت تصویر و به روایت مانا نیستانی.

بی‌شک مانا نیستانی مهم‌ترین کارتونیستی است که در این سال‌های اخیر روزانه به مطالب سیاسی، اجتماعی و فرهنگی ایران پرداخته و نگاه منحصر به فردش به وقایع اخیر ایران با زاویه‌ای جدید و همزمان کمیک و تراژیک، سه ماه اول این انقلاب را برایمان در این دفترها هویدا می‌کند.

این ویژه‌نامه به سه زبان فارسی، فرانسه و انگلیسی منتشر شده تا جهانیان آگاه‌تر بشوند به اتفاقی که هم‌اکنون در ایران می‌افتد.

Les cahiers d'avant la chute Hors-Série N.1 (Mana Neyestani)

دفترهای پیشاسقوط ویژه نامه ۱ (مانا نیستانی)

مانا نیستانی (زادهٔ ۱۳۵۲ در تهران) کاریکاتوریست ایرانی است. کاریکاتور جنجالی او در روزنامهٔ ایران موجب واکنش‌هایی شد. وی درخلال اعتراضات معترضان به نتایج انتخابات ۱۳۸۸ اقدام به ترسیم کاریکاتورهایی بر ضد سران حکومت ایران نمود. مانا نیستانی پس از خروج از ایران برای مدتی در مالزی مقیم و مشغول به تحصیل بود. او هم‌اکنون ساکن پاریس است. او در دسامبر ۲۰۱۱ از بابت کاریکاتوری در سایت رادیو زمانه مورد تقدیر «جایزهٔ کاریکاتور سیاسی سازمان ملل» قرار گرفت.

در پی چاپ یکی از تصویرسازی‌هایش در روزنامه ایران که سوسکی را که به زبان ترکی آذربایجانی کلمه‌ای گفته نشان می‌داد، باعث توقیف روزنامه ایران و دستگیری او و مهرداد قاسمفر، سردبیر روزنامهٔ ایران جمعه شد. مانا نیستانی بعدها و در تاریخ ۲۸ خرداد ۱۳۸۹ گفت: «اطمینان می‌دهم که هیچ‌گاه قصد ضربه زدن و ناراحت کردن هیچ گروهی را نداشته‌ام.

 

جوایز

مقام چهارم - اولین دورهٔ مسابقات آسمان آبی تهران

مقام دوم - دومین دورهٔ مسابقات آسمان آبی تهران

مقام دوم - مسابقه کاریکاتور وزارت مسکن با عنوان خانه

مقام دوم - مسابقهٔ نشریهٔ گل آقا با عنوان بمب اتمی

مقام اول بخش طنز تصویری (کاریکاتور) - ششمین دورهٔ جشنوارهٔ مطبوعات

مقام اول بخش طنز تصویری (کاریکاتور) - هفتمین دورهٔ جشنوارهٔ مطبوعات

نشان بین‌المللی شجاعت در کاریکاتور مطبوعاتیِ سال ۲۰۱۰ از سوی «شبکهٔ بین‌المللی مدافع حقوق کاریکاتوریست‌ها»

مانا نیستانی

Mana Neyestani

یکی از مهم‌ترین بحث‌ها در سیستم دموکراسی، مبحث برابری یا نابرابریِ عقل و خرد جمعی‌ست. همان مبحثی که خطر پوپولیسم (عوام‌گرایی) را در برابر الیتیسم (نخبه‌گرایی) قرار می‌دهد. این تفکر رایجی که می‌گوید مردم (دیگران) احمق هستند و تنها کاری که می‌شود برای برخی از آن‌ها کرد، تنزل به سطح فکری آن‌هاست تا شاید بشود قدری بهشان آگاهی بخشید و سطح‌شان را اندکی بالا برد تا این «فرودستانِ ذهنی» بتوانند آن حداقل وظیفه‌ای را که ازشان انتظار می‌رود برای تشکیل یک دموکراسی (رای در انتخابات) ادا کنند. تو گویی این اصل نابرابریِ هوش و ذکاوت در جامعه‌ی دموکراتیک یک اصل ازلی و ابدی‌ست!

در حالی که اکثر اوقات قضاوت ما در مورد مردمی که فکر می‌کنیم ابله یا بی‌شعور هستند اشتباه است. «مردم» لزوما به خاطر ناآگاهی‌شان یک ایدئولوژی را باور نمی‌کنند. اگر به یک ایدئولوژی باور دارند، پیش از هر چیز دلیلش این است که از آن ایدئولوژی خوش‌شان می‌آید.

در واقع این فرضیه‌ی «نابرابری عقل و خرد» در جامعه هرگز ثابت نشده. بر عکس، می‌توان همچنان بر جمله‌ی مشهور دکارت استوار بود: عقل سلیم چیزی‌ست که در جهان بهتر از هر چیز دیگری میان مردم تقسیم شده. یعنی استدلال و آن‌چه عقل سلیم به ما می‌گوید، سرانجام توسط هرکسی در جهان، جدا از سواد و فرهنگش، درک و فهمیده و پذیرفته می‌شود.

Les cahier d'avant la chute N.4

دفترهای پیشاسقوط شماره ۴

گسست اجتماعی و سیاسی با نظم و نظام سابق نیاز به یک میزآنسن و بیانٍ نمادین دارد که قادر به تاثیرگذاری بر تمام اقشار جامعه باشد. بخشی از نشانه‌ها و نمادهای انقلاب می‌تواند عصیان‌گر و خشن به نظر بیاید تا حتی اگر گذرا، تاثیرش بر تخیل دست‌جمعی قوی و موثر باشد. خشونت در هر انقلابی هم واقعی و هم نمادین است. هم نمایشی و هم آئینی. در دفترهای پیشاسقوط این جنبه‌ی انقلاب ۱۴۰۱ را با هم تحلیل و مرور می‌کنیم.

در این روزهای سرد زمستانی که رژیم اسلامی برای ایجاد وحشت و ناامیدی در میان مردم ایران دست به ابزار ناشرافتمندانه و رذل اعدام زده است٬ باید فراموش نکنیم که این مبارزه علیه استبداد، تنها مبارزه با حکومت اسلامی نیست. پیکار با خودمان است، با ترس‌هایمان و با ناامیدی‌هایمان، با دلسردی‌هایمان و با وابستگی‌هایمان. در این راه دشوار و پر فراز و نشیب مهم آن است که فراموش نکنیم قطب‌نمای ما آزادی، برابری و استقلال است. این سه راه‌یاب را در میان راه به هیچ بهانه‌ای نباید از دست بدهیم.

دی‌ماه ۱۴۰۱

تینوش نظم‌جو

Les cahiers d'avant la chute N.3

دفترهای پیشاسقوط شماره ۳

دفترهای پیشاسقوط برای ثبت تاریخ‌اند. برای روایت داستان زنان و مردانی که دیگر در برابر ظلم و تحقیر و سرکوب زانو نمی‌زنند. مانند فیلم‌هایی که دیده‌ایم، اما این بار در زندگی واقعی، با مشت‌های گره‌خورده از خشم، سینه سپر کرده‌اند و با جبر پیکار می‌کنند، بی‌آنکه دقیقاً فرجام این راه را بدانند. اما مگر همیشه نگفتیم مهم مسیر است، نه مقصد؟

ضرورت دفترهای پیشاسقوط از آن لحظه برایمان هویدا شد که هیچ مجله‌ی کاغذی، در طول این سال‌ها، خیزش مردم ایران را در ۷۸، ۸۸، ۹۶، ۹۸ و ۱۴۰۰ دنبال نکرده بود. اثری که از آن قیام‌ها برجا مانده، ویدیوها و نوشته‌های اینترنتی هستند در سایت‌ها و شبکه‌های اجتماعی، و چند مقاله و کتاب که خارج از کشور بیشتر به زبان‌های خارجی منتشر شدند.

مهم‌ترین ابزار ارتباطی انقلاب ۱۴۰۱ شبکه‌های اجتماعی و تلویزیون‌های خارج از کشور هستند که هیچکدام جایی برای تحلیل در عمق رویدادها و امکان تفکری نکته‌بینانه که بتواند گاهی با روایت مرسوم جنبش متفاوت باشد نمی‌گذارد. انتشار دفترهای پیشاسقوط برای ما ضرورتی آشکار در راه  آزادی‌ است. 

در دفترهای پیشاسقوط وقایع و شواهد روزانه‌، مطالب و مقالات رهبران، متفکران و فعالان و شاهدان این انقلاب را منتشر خواهیم کرد. مصاحبه و میزگردهای مهم و مناقشه‌برانگیز این اتفاق تاریخی را به سه زبان فارسی، فرانسه و انگلیسی (و شاید زبان‌های بیشتری در آینده‌ای نزدیک) منتشر خواهیم کرد.

انقلاب حرکتی‌ است تابعِ یک ضرورت، ضرورتِ یک ملت، و این ضرورت تابعِ تاریخ است. ما اینجا ثبت تاریخ می‌کنیم. ثبت تاریخِ ملتی که «نه گفتن» را آموخت، ملتی که تسلیم نشد و سرسپردگی را با نافرمانی عوض کرد. ثبت تاریخ زنان و مردان، از آن لحظه‌ای که دیگر تسلیم ظلم نشدند تا آزادی را به‌ دست آوردند.

 

زن، زندگی، آزادی.