روزگاریِ از روزمرگي و تكرارِِ زندگي فرار مي‌كردم. اكنون به شب‌مَرگی آن رسيده‌ام. باید در تاريخِ جنگ‌ها، شب‌مَرگيِ زنانِِِِِِِِ ِ بعد از جنگ را ثبت كنند. آيا شب‌مَرگی سخت‌تر است یا روزمَر‌گی؟ از روحيه ی گذشته‌ي نه چندان دورم مي‌نويسم. چه شيطانِ بانشاطي بودم. آزادي واژه‌ي كوچكي بود براي اجنه‌ ایي مثل من. مي‌گفتم ازدواج يعني به بند كشيدن يك مُهره در كنار مهره‌اي ديگر و بعد تسبيحي بلند به گردنت. آيا وظايف شبانه يك‌طرفه است؟ .نه، نمي‌توانم حرف بزنم.

باید بروم، لطفا تنِِ مرا در اين نامه كه لخت وُ عور مي‌روم تا آبِ قند درست كنم خط نزنيد. هنوز وقت نكرده‌ام لباس‌هايم را بپوشم. لابد مي‌پرسيد آبِ قند را چه كسي وسط عشقبازي ميل مي‌كند؟ کمی صبر کنید...