توتالیتاریسم و محیط زیست نوشته ناصر کرمی، کتابی درباره رابطه پیچیده میان قدرت، سیاست، انسان و طبیعت است؛ روایتی که می‌کوشد نشان دهد تصمیم‌های سیاسی و پروژه‌های بزرگ توسعه چگونه می‌توانند سرنوشت محیط زیست و زندگی انسان‌ها را دگرگون کنند.

نویسنده بحث خود را با یک پرسش اساسی آغاز می‌کند: آیا میان تمامیت‌خواهی و تخریب محیط زیست رابطه‌ای وجود دارد؟ برای بررسی این پرسش، کتاب به سراغ نمونه‌هایی از نقاط مختلف جهان می‌رود؛ از خشک‌شدن دریای آرال و بحران دریاچه ارومیه تا سیاست‌های محیط‌زیستی و کشاورزی در چین دوران مائو، سوریه و کره شمالی.

کتاب در سه بخش تنظیم شده است. در بخش نخست، رفتار حکومت‌های توتالیتر با منابع طبیعی و محیط زیست بررسی می‌شود. بخش دوم به روی دیگر ماجرا می‌پردازد و این پرسش را مطرح می‌کند که آیا جنبش‌های سبز و محیط‌زیستی نیز ممکن است در شرایطی به سوی گونه‌هایی از تمامیت‌خواهی مدرن حرکت کنند. در بخش سوم، نویسنده مفهوم «چیرگی» را از حوزه سیاست فراتر می‌برد و آن را در نسبت انسان با طبیعت و دیگر جنبه‌های زندگی انسانی بررسی می‌کند.

«توتالیتاریسم و محیط زیست» در کنار تحلیل‌های سیاسی و تاریخی، روایتی درباره طبیعت، توسعه، انسان و سرزمین است و خواننده را به بازاندیشی درباره رابطه خود با قدرت و طبیعت دعوت می‌کند.

این کتاب نخستین بار در تابستان ۱۴۰۵ (۲۰۲۶) توسط انتشارات فروغ منتشر شده است.