تراانسان سومین کتابِ شاهین نجفی است. پس از ازازیل، مجموعه اشعارش به دو زبان فارسی و فرانسه، تراانسان در ادامه‌ی کتاب قبلی، بیترکس نوشته شده است.

«باید پذیرفت که همه‌چیز در جهان امروز و در زندگی روزمره علیه این خواست، یعنی خواست اندیشیدن، است. اما آنها که در پی آرامش و امنیت، تعادل و توازن در روابط اجتماعی، معنادادن به هستی خود و دیگران و، در نهایت، به فکر بالابردن کیفیت زندگی خویش‌اند این کتاب را دوست خواهند داشت. این نوشته‌ی کوتاه خواننده را مدام به اندیشیدن درباره‌ی مفهوم تکنولوژی، آینده و وضع انسان دعوت می‌کند و، در ورای این دعوت به اندیشیدن و پرسیدن، باید در انتظار انسانی مهربان‌تر، نزدیک‌تر به طبیعت و دیگر موجودات، مخالف جزم‌اندیشی، آرام‌تر و سالم‌تر بود. انسانی در پی معنای میهن، او که می‌خواهد خانه‌ای داشته باشد و در آن سکونت کند، او که سکوت را بیش از سروصدا دوست دارد، او که عاشقانه زندگی می‌کند و در پی وارستگی‌ست.»