حسین مرتضائیان آبکنار: این مجموعه برآیندِ جلساتِ کارگاهی ماست؛ نشست‌‌های مداومِ هفتگی که همه‌‌اش ادبیات است و سرخوشی؛ آن هم در این وانفسای نشر و کتاب که عرصه هر روز تنگ‌‌تر می‌‌شود.
اینها همه همشاگردی هستند. دل می‌‌دهند به شنیدنِ داستان‌‌های همدیگر، نقد می‌‌کنند و نقد می‌‌شنوند و نقد می‌‌شوند، تا سرآخر داستان‌‌ها ورزیده شوند و خواندنی‌‌تر.
داستان‌‌ها همگی با هم متفاوت‌‌اند. هر کدام ویژگیِ خود را دارند و سازِ خودشان را می‌‌زنند؛ چه در شکل و شگردهای داستانی و چه در زبان و درونمایه و شیوۀ روایت.
با خواندنِ این داستان‌‌ها شاید بتوان به تصویری دقیق‌‌تر و به‌‌روزتر رسید از ادبیاتِ امروزِ ایران.