هوشنگ اسدی متولد ۲۳ دی ۱۳۲۸ در تهران نویسنده، روزنامه‌نگار، مترجم، فعال اجتماعی و حقوق بشر و است. آخرین کتاب او نامه‌هایی به شکنجه‌گرم، در تابستان ۲۰۱۱ (۱۳۹۰) برنده جایزه جهانی حقوق بشر شد و به عنوان سند در اختیار گزارشگر ویژه شورای حقوق بشر سازمان ملل درامور ایران قرار گرفت. او همچنین عضو شورای سردبیری روز آنلاین بود.

هوشنگ اسدی

با شعر شروع شد و زندگی شعر را پشت گردنه‌ها جا گذاشت. روح شعر، شاید از خراسان وزیده بود و از نفس مادرم می‌آمد که با همه بی‌سوادی، چند دیوان شعر در سینه داشت و مدام می‌خواند. نخست، بر دفاتر چهل برگ قدیمی می‌نوشتم و یادم هست رباعی بود. بعد، به شعر نو مبدل شد و برکاغذ پاره‌ها و یاحواشی روزنامه‌ها جا گرفت. هرگز، به اندیشه انتشارشان نیفتادم. چرا؟ روی هم انبار شدند و وقتی در سال 1380 از خانه‌ام به غارت امنیتی رفتند، یک گونی بودند و در سیاهه اسناد جاسوسی من ثبت شدند. در غربت، دیگر عصر کامپیوتر بود و تقریبا هر چه می‌نوشتم از شعر و غیره، تایپ می‌کردم. چند تائی را هم منتشر کردم. مثلا همین دو شعر نخست . اولی تحت تاثیر عکسی از وقایع روز مصر، بر کاغذ جاری شد و نام شعر آبی گرفت. دومی را روی زمین نشستم و نوشتم، به هنگام که پرچم ملل بر آسمان آبی تاب می‌خورد. این روزهای تابستانی که در آرشیو کامپیوتری در پی چیزی می‌گشتم، از سر اتفاق شعرها را یافتم. چرا منتشرشان نکنم؟ این چرا هم مانند آن یکی بی‌جواب بود، اما جمع و جور کردن دفاتری را سبب شد. بخش نخست عاشقانه‌ها در کتاب فصل مروارید آمده است. بخش دیگر ، همراه با سرودهای دلتنگی مرد گمشده در این کتاب.

 

France

Iran

Australia

نشر ناکجا

امیربانو و دو دفتر دیگر

با شعر...

با شعر شروع شد و زندگی شعر را پشت گردنه‌ها جا گذاشت. روح شعر، شاید از خراسان وزیده بود و از نفس مادرم می‌آمد که با همه بی‌سوادی، چند دیوان شعر در سینه داشت و مدام می‌خواند. نخست، بر دفاتر چهل برگ قدیمی می‌نوشتم و یادم هست رباعی بود. بعد، به شعر نو مبدل شد و بر کاغذ پاره‌ها و یا حواشی روزنامه‌ها جا گرفت. هرگز، به اندیشه انتشارشان نیفتادم. چرا؟ روی هم انبار شدند و وقتی در سال 1380 از خانه‌ام به غارت امنیتی رفتند، یک گونی بودند و در سیاهه اسناد جاسوسی من ثبت شدند. در غربت، دیگر عصر کامپیوتر بود و تقریبا هر چه می‌نوشتم از شعر و غیره، تایپ می‌کردم. چند تائی را هم منتشر کردم. مثلا همین دو شعر نخست . اولی تحت تاثیر عکسی از وقایع روز مصر، بر کاغذ جاری شد و نام شعر آبی گرفت. دومی، را روی زمین نشستم و نوشتم، به هنگام که پرچم ملل بر آسمان آبی تاب می‌خورد.

این روزهای تابستانی که در آرشیو کامپیوتری در پی چیزی می‌گشتم، از سر اتفاق شعرها را یافتم. چرا منتشرشان نکنم؟ این چرا هم مانند آن یکی بی‌جواب بود، اما جمع و جور کردن دفاتری را سبب شد.

عاشقانه‌ها در این دفتر می‌آید. همین.

پاریس – ۱۹ شهریور ۱۳۹۲

فصل مروارید و سه عاشقانه ی دیگر

شبانه

صد ضربه شلاق خوردم

آخر با سگ نگاهت

در خیابان‌های ممنوع تهران

پرسه می‌زدم

شب بود

و «سن‌میشل»

پلی چوبی

در محله‌ی کودکی من...

Les ponts exilées de Paris

پل های تبعیدی پاریس

افتخار نبوی نژاد

Eftekhar Nabavi Nejad

"هتل آشویتس" براساس یک رویداد واقعی نوشته شده است: مرد جوانی به نام پولی - نماد پناهندگان جهان - در مسیر فرارش به اوا  می‌رسد؛ زنی که پدرش از بازماندگان آشویتس است. اوا در اصل خواننده و رقصنده‌ای است از تبار کولی‌های لهستان و راننده اتوبوسی بین شهری که تضاد هولناک جهان معاصر را به‌عنوان نام بر بدنه‌اش دارد: هتل آشویتس. 
سفر پولی و اوا از کراکف به پاریس و بازگشتشان به‌سوی آشویتس، سفری است حزن‌آلود، سراسر هیجان و کشش؛ در جهانی که به آشویتس تبدیل شده است.

"هتل آشویتس" داستانی واقعی است که افسانه می‌شود.

هتل آشویتس

بانوی نیلوفری داستان انقلابی بدفرجام است که از داستان عشق بی سرانجام روزنامه نگاری به نام شیری و زنی به نام مرضیه آغاز می شود و روندی پرتاب و تنش دارد.

شیری و مرضيه روزگار جوانی خود در تلاش بودند تا دیو را از سرزمین بیرون کنند و فرشته را جایش بنشانند. اما در نهایت، نسل انقلابی فریب خورده ای شدند که با آرمان هایشان برابر حکومت پیشین ایستاده بود اما پس از انقلابش دریافت که بر چه نیرنگ بزرگی تکیه کرده است، بانوی نیلوفری داستان بازخواست شدن نسل گذشته است سوی نسل جوانی که امروزه به پرسش ایستاده که: «چرا!؟»

رمان سعی دارد وقایع سیاسی مهم کشور را از سال ۵۷ تا ۸۸ نقل کند و در این میان از توصیف سرکوب ها و شکنجه ها نیز دریغ نمیکند. رمان توصیف گر حضور جسور زنان در خیابان است. خیابانی که در آن جای پخش گل و مهر، گلوله پرتاب می شود و قلب انسان ها را هدف می گیرد.

نویسنده می کوشد تا اتفاقات متفاوت را در زمان های متفاوت به شکل موازی پیش ببرد و در خلل موضوع اصلی داستان ، قصه های فرعی دیگری را نیز روایت کند.
