محسن نامجو (زادهٔ ۱۴ اسفند ۱۳۵۴ در تربت‌جام) خواننده، آهنگساز، نوازنده و ترانه‌سرای ایرانی است که بیشتر شهرت او به دلیل استفاده از شعر فارسی و عناصر موسیقی ایرانی در قالب موسیقی مدرن می‌باشد.

از آثار او می‌توان به آلبوم‌های «ترنج»، «جبر جغرافیایی» و «مطنطن» اشاره کرد، همچنین او با خواندن آیه‌هایی از قرآن حساسیت‌هایی را نسبت به خود پدیدآورد.

نامجو موسیقی ایرانی را از اساتیدی همچون نصرالله ناصح‌پور در دانشکدهٔ هنرهای زیبا آموخت و پس از ترک تحصیل از دانشگاه به موسیقی تلفیقی روی آورد. او فعالیت خود را در نیمهٔ دوم دهه ۷۰ آغاز کرد و در دههٔ ۸۰ به شهرت رسید. آثار او به‌خاطر آشنایی‌زدایی، دستکاری عمدی در نواهای سنتی و آمیختن عناصر متضاد مورد توجه قرار گرفت. در آغاز، آثار او بدون مجوز رسمی منتشر می‌شد، تا اینکه او در سال ۱۳۸۶،'' ترنج'' نخستین آلبوم رسمی خود را منتشر کرد

از نوشته‌های او« دراب مخدوش»، « چهار مقاله»، « یادداشت‌های ۱۴۰۰ سال شک، بی‌شک» و «یکی غراب تنها (ترجمه‌ی چند هایکو به زبان فارسی)» در نشر ناکجا، پاریس، به چاپ رسیده.